Son Veda
Yalnizlik kalbini çaldigi anda
Gidersin iki ayri yoldan bam ba$ka hayata
Ve iki ki$i ayri dü$er
Sen kelimesi yok bu lugatta
Bugün yine yalnizim
A$kin artik zemin katta
Git arkana bakma hatta
Hayatta olduguna $ükr et
Terk ettim seni bunu hazm et
Kime niyet kime kismet SANA NEFRET
Bedduami bile vermem sana
Yetti artik anla sana
çekti gitti bu deli
Resimleri yirtip atsana
Bak sana muhtaçsin hatiralarima
Neler vermi$tim oysa sana
Kafana kur$un siksan yeri bu sözler sana eski Sevgilim
Sevemiyorum artik o gülü$leri
Bu i$leri biraktim sevi$leri
Sensizlige çoktan ali$tim, Yalnizlik ba$ tacim
Unuttum o eski günleri kuruttum göz ya$imi
Ve bu günleri ya$ar oldum seni dün e gömdüm öldün
Yalnizlik kapini çalacak tak tak
Aklini ba$indan alacak
Sanki umrumda’misin $erefsiz
Geldik bak burasi son durak
Ha haaaa gülecegim sana
Yapma gitme artik ne fayda dedim ya sana
Bu son veda son elveda
Kaçacaksin buralardan solacaksin bir gül gibi
Yanacaksin kor ate$lerde dumanin tütecek üstümde
Gideceksin ke$keler elinde dilinde benim sözlerim
Cebinde son elvedam son veda
—————
Sensiz Sessiz Elveda
Kac kere sensız sensız gecti
Ama hic bir gece
Seni bana getırmedı
Gelmeyecegını bile bile
Bekledim senelerce
Gozyaslarımla aldatıyorum
Seni yoklugunda
Yalnızlıgımla paylasıyorum dertlerimi
Özlemler basucumda ayrılmıyor
Mesafeler bitmiyor
Kuslarhaberini getirmıyor
Rüzgardaselam vermiyor
Olmayacak artık
Yasanmayacak böyle
SENSİZ SESSIZ ELVEDA
—————
Veda
Maksadım,
Ne kırmaktı, ne de kırılmak,
Sıradan sorular ve sıradan cevaplardı
Beklediğim.
Bir kalemde silemezsin…
Ben…
Melek değil, ilah değilim.
Derviş değilim, ermiş değilim,
Havayım, suyum, güneşim,
Toprağım…
Kısaca her insanım,
İnsanım…
Benim tepkilerim,
Depremler yaratmalı
Volkanlar fışkırtmalı,
Kasırgalar yaratmalı,
Seller coşturmalı…
Bent vurulamayacak kadar,
Büyük olmalı…
Bunları silebiliyorsan evet
Henüz olgunlaşmamışsın,
Pişmen gerek… Hayat dergâhlarında.
Veda, senin kararındı.
Her fikre, her karara saygım var.
Ben…
Kuzey rüzgârlarının,
Kara iklimlerinde büyüdüm.
Çöl sıcaklarında kavrulup,
İlim dergâhlarında piştim.
Kırıldım ama eğilmedim
Atomlarıma bölündüm ama küçülmedim.
Ben hep aynı yerdeyim
Bu yol… Ne yolcular gördü…
Ben alışkınım vedalara…
Ya sen… Alışkın mısın?
Elvedalara