Sen ölüm meleğim
Kanamalı yürek çarpıntılarım
Alışıp da bırakamadığım zehirim gibisin
Çaresiz kaldım firari elvedalara
Şimdi tenine susuyorum
Sana soluyorum.
Bir çöküntünün VEDA BUSELERİ bunlar
Kayıp anların bedelini öderken söylendiler
İstemsiz hareketlerim boşlukta.
Buğulu bir pencereden izliyorum
Gönül kafesimdeki sökükleri.
Avucumdan kayıp giden yaşamlar var
Unuttum dediğim senlikler darmadağın.
Son kurşunum gözlerinde saklı
Hadi durma
Vur beni
Sinemden içeri gir de
Sende öleyim
—————
Artık Elveda
Aşkımı savurdum rüzgarlara,
Gidiyorum buralardan,
Artık elveda…
Kalbim kan ağlıyor ama,
Kararımı verdim, gideceğim,
Artık elveda…
Çok kez denedim olmadı ama,
Bu defa ciddiyim,
Artık elveda…
Aşkımı geri ver bana,
Sende kalırsa dayanamaz bu yürek,
Beni anlıyorsun değil mi?
Aşkımı geri ver bana.
Çok pişman olacaksın,
Beni çok arayacaksın,
Ama bu kırık kalp, tekrar döner mi? Bilmem.
Sende kararını ver.
Eğer git diyorsan,
Ben hazırım.
Ama şunu iyi bil ki,
Benim gibisini Google’da bile bulamazsın.
Şimdilik ben gidiyorum.
Ama aşkımı almadan olmaz.
Onu bana vermezsen,
Yakanı bırakmam.
Ama geri verirsen,
Giderken arkama bile bakmam.
Son sözlerim olur ki,
“Artık sana elveda…”